Dysbioza to zaburzenie składu i funkcji bakterii jelitowych. Przeglądy wskazują, że przy wysokim zmęczeniu częściej obserwuje się biomarkery stanu zapalnego i przepuszczalności (np. LPS, zonulina) oraz uboższy mikrobiom produkujący krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA).

Nie diagnozujemy „dysbiozy z krwi”, ale oceniamy wzorce objawów, dietę, ewentualnie badania kału (SCFA, kalprotektyna) i parametry stanu zapalnego.

W metaanalizie zaburzeń mikrobioty u osób z przewlekłym zmęczeniem raportowano wyższe markery przepuszczalności i endotoksemii (m.in. zonulina, LPS). To sugeruje, że gdy bariera jelitowa nie ma odpowiedniej integralności („przecieka”), do krwi trafiają składniki bakterii (LPS), które pobudzają odporność i mogą wywoływać objawy: senność, znużenie, spadek nastroju. I odwrotnie – przewlekłe zmęczenie i słaby sen mogą dodatkowo pogarszać regulację osi jelito–mózg i utrwalać tę pętlę.